Soğuk gece ateş başında
Açtı ağzını ilk defa

Dedi hayat sürgündür
Bir fıçı yok yaşamaya
Ben, yükümü attım, moladayım

İnsan kölenin kölesi
İçimizin ne az sesi
Yükümü attım, moladayım

Denizden bir rüzgâr esti
Cesaretlendi bizimki

Hayalimde öldüm bile
Ha bir ömür ha bir gece
Gördüğüm her şey benimdir

Hâlin vaktin tamam ama
Gölge etme yeter bana
Gördüğüm her şey benimdir

Kederine gülünce
Devam etmek kalır geriye

Bazen de hiç umursamam
Belki biraz durdu kafam
Ben, yükümü attım, moladayım

Hayat acımasız falan ama
Fakat ne yapsın ki babam
Yükümü attım, moladayım

Ateş harlandı, çıtırdadı
Her şey görünürde canlandı

Şu yıldızların altında
Ne az derim ne de fazla
Ölünce her şey küçülür

Soytarının neşesi
Kralının endişesi
Ölünce her şey küçülür