Müzik tarzın en son ne zaman değişti?

Zaman zaman değişiklik şart. Şöyle hissederim ki yenilenme olmazsa, ilgi de azalarak biter. 

Geçtiğimiz senelerde yaşadığım müzikal depresyonlarımı takip ettim ve fark ettim ki acı da olsa her şeyin bir sonu var. Bazı şarkılar hatırlarım, arka arkaya sayısız kez dinliyordum ben onları, hatırlıyorum. Kulağıma tınlamıyorsa, ağzım mırıldanıyordu mutlaka.

Haz uçucu ve mutluluk da geçici bir şey. Bunu özümsemediğimizde, bunalımlarımızı anlayamaz, kendimizi hep eksik hissederiz.

O güzel şarkıları en son ne zaman övdüm hatırlamam bile. Hakkında tatlı laflar edemediğin bir şeyin seni mutlu etmesini beklemek de, ne bileyim… Artık içinizden övmek gelmeyen şeylerle dolu hayatlarımız. Biraz temizliğe ne dersiniz?

Yeniye geçmek biraz sancılı, biraz da emek rica ediyor ama ardından gelen his şahane, değil mi? Yeni olana kendindeki yeniyi anlatmak eşsiz… Karşılaştırma yok, tatsız anılar yok. Sadece keşfediş ve taze duygular var. İyiyi bulmaya dair bir umut var. Değişim yavaştır ve diğerleri tarafından kabullenilmesi zaman alır. Yeninin enerjisi ise harekete geçiricidir, eskileri arkada bırakma şansı verir ama kırılgandır. Geçmişin yükünü taşıyamaz ama seni bulutlara çıkarabilir.

En yakınızdaki şeyler size canlı olduğunuzu hissettiriyor mu?

Yeni kendimi ararken karşıma çıkanlar bana çok şey kattı. Yalnız kalın, dışınızdan düşünün, tek başınıza sesli gülün ve herkes odağına kendi yolunu koysun. Anlamak da anlaşmak da biraz kolay olsun.

Yeniden karşılaşmak üzere.