Müzik tarzın en son ne zaman değişti?

Zaman zaman değişiklik şart. Şöyle hissederim ki yenilenme olmazsa, ilgi de azalarak biter. 

Geçtiğimiz senelerde yaşadığım müzikal depresyonlarımı takip ettim ve fark ettim ki acı da olsa her şeyin bir sonu var. Bazı şarkılar hatırlarım, arka arkaya sayısız kez dinliyordum ben onları, hatırlıyorum. Kulağıma tınlamıyorsa, ağzım mırıldanıyordu mutlaka.

Haz uçucu ve mutluluk da geçici bir şey. Bunu özümsemediğimizde, bunalımlarımızı anlayamaz, kendimizi hep eksik hissederiz.

O güzel şarkıları en son ne zaman övdüm hatırlamam bile. Hakkında tatlı laflar edemediğin bir şeyin seni mutlu etmesini beklemek de, ne bileyim… Artık içinizden övmek gelmeyen şeylerle dolu hayatlarımız. Biraz temizliğe ne dersiniz?

Yeniye geçmek biraz sancılı, biraz da emek rica ediyor ama ardından gelen his şahane, değil mi? Yeni olana kendindeki yeniyi anlatmak eşsiz… Karşılaştırma yok, tatsız anılar yok. Sadece keşfediş ve taze duygular var. İyiyi bulmaya dair bir umut var. Değişim yavaştır ve diğerleri tarafından kabullenilmesi zaman alır. Yeninin enerjisi ise harekete geçiricidir, eskileri arkada bırakma şansı verir ama kırılgandır. Geçmişin yükünü taşıyamaz ama seni bulutlara çıkarabilir.

En yakınızdaki şeyler size canlı olduğunuzu hissettiriyor mu?

Yeni kendimi ararken karşıma çıkanlar bana çok şey kattı. Yalnız kalın, dışınızdan düşünün, tek başınıza sesli gülün ve herkes odağına kendi yolunu koysun. Anlamak da anlaşmak da biraz kolay olsun.

Yeniden karşılaşmak üzere.

Herkese yeniden merhaba, 

Nasılsınız? Görüşmeyeli yaşlandınız mı?

Bahsetmek üzücü ama saçların azalacak, yüzüne yeni kırışıklıklar eklenecek ve artık yapamayacağını fark ettiğin şeyler listesi uzayacak. Ama sakin, iyi haberim de var. Tüm bunlar yaşanırken sen içmeye devam edeceksin.

Sarhoş olmadığın ender anlardan birinde, ölümlü olduğunu kemiklerinde hissettiğinde, kabul etmek zorunda kalacak ve değişeceksin. Bir tanrımsı olmadığını anlayacak ve olanlara karşı boynunu biraz eğeceksin. Artık tarihin değiştiricisi gibi hissetmiyorsundur, zamanın ruhuna ayak uydurmak daha mantıklı geliyordur şimdi.

Ölümlü olduğunu hissedince ve zaman artık tükenen bir şeye dönüşmüşse, hayattan beklemek yetersizdir bundan böyle. Tespit etmek, karar vermek, yol almak lazımdır şimdi. Personalar hayalperest gibi kurulmaz artık, kimse kişiliğini idea’larıyla sunmaz diğer gözlere. Hayaller de biraz çocukca gelmeye başlamıştır. İçinizdeki çocuğu bugün elinizdeki bira ile boğun. Arada kalmak kimseyi yaşatmaz.

Bedeni taşımak zorlaşırken kafayı taşımak git gide kolaylaşır. Hem silüetimiz hem de sınırlarımız olan asla’larımız yumuşar. Arkasına saklandığımız pelerin kalkınca, neyin biz neyin özendiğimiz olduğu belirginleşir.

Her şeyi tek tek tartmak lüzumsuzdur şimdi, teraziyi rafa kaldırma zamanıdır. Yargıç rolünü bıraktığında sırtındaki cübbenin ve elindeki kılıcın ağarlığından da azat olursun. Süper kahraman kostümü çıkıp normal insan gözlüğü takılınca, hayatın gerçek tadı ortaya çıkar. Spoiler uyarısı, hayat çok da tatlı değil.

Kuşkusu olan da arada kalmasın, kaçsın evine. Götü kapıya en yakın olan artık biraz da dışarıda sayılır. Keyfi hâlâ yerinde olan da otursun, biraz daha içeriz, dertleşiriz, azıcık daha anlatacağım.